Een zwaailicht als deurbel? Dát is een van de aanpassingen in je werkplaats als je een dove meubelmaker aan de gang zet. Meubel- en interieurbouwbedrijf Kembra nam 19 januari de dove Peter Renting in dienst. ‘Dat zwaailicht is ook handig voor onze andere meubelmakers. Die horen ook niets als ze aan het zagen zijn’, lacht de heer Brand.

 

Kembra is een Purmerends meubel- en interieurbouwbedrijf, dat zich richt op particulieren en bedrijven. Voor iedereen zijn wij toegankelijk en komen er altijd uit De heer Ger Brand verzorgt de administratie van Kembra en vertelt over het bedrijf. ‘Kembra werd in 2001 opgericht door onder meer mijn zoon Rutger. We maken keukens, kasten, eigenlijk het totale interieur van de vloer tot het plafond.. Daarbij doen wij nooit concessies aan de kwaliteit. Ik denk dat we daarom geen personeelsverloop kennen, ook in deze tijd blijven de mensen komen. Daar ben ik best trots op. We konden dit jaar zelf uitbreiding gebruiken.’

Verrast door doofheid

Op zoek naar geschikte meubelmakers, dook de heer Brand eerst in zijn archief. ‘Bijna een half jaar geleden ontvingen wij een open sollicitatiebrief van Peter. Op dat moment konden we niemand gebruiken, maar we hebben toch zijn CV bewaard. Hij had namelijk ervaring met het vervaardigen van interieurwerk met de hand. Dat heeft niet iedereen: vakbekwame meubelmakers zijn schaars. Op het moment dat we Peter wilden uitnodigen voor een gesprek, begrepen we dat hij doof was. We werden er nogal door verrast.’

Doventolk

Peter kwam naar zijn sollicitatiegesprek met een doventolk. ‘Ik moet toegeven: dat was best even wennen,’ vertelt Brand, ‘maar hij was zeer gemotiveerd. We besloten hem een kans te geven en boden hem een contract voor bepaalde tijd en een proeftijd. Hij was laaiend enthousiast!’

Problemen oplosbaar

‘Peter is nu zo’n maand aan het werk. Hij zet zich voor de volle 100% in en doet erg zijn best. Ik denk dat hij goed binnen het team past. Uiteraard stuiten we ook wel op een aantal praktische problemen. Onze meubelmakers maken niet alleen het interieur. Ze zijn ook verantwoordelijk voor de plaatsing ervan bij de opdrachtgever. Dus als Peter een kast bouwt, is het ook de bedoeling dat hij die gaat plaatsen. Dat is nu nog lastig. Het versjouwen van een kast doe je met zijn tweeën. Maar als je collega ‘Ho’ roept omdat je bijna het stucwerk raakt, komt dat bij Peter niet aan. Wij willen hem op een dusdanige manier begeleiden, dat hij toch mee op klus kan.’

Begeleiding Bureau Werk en GGMD

‘Peter voelt zich nu al thuis. Hij heeft leuke humor en probeert ook echt deel te nemen aan gesprekken. Dat laatste is voor ons even wennen. Hoe vaak gebeurt het niet dat je tijdens je lunch iets zegt terwijl je in je broodtrommel kijkt of door elkaar heen praat? Dat werkt dus niet voor Peter, je moet hem blijven aankijken. Gelukkig krijgen we ook de nodige voorlichting en begeleiding. Vorige week zaten we nog om de tafel met de doventolk, een adviseur van Bureau Werk en de GGMD om alles door te nemen. Van advies over visuele hulpmiddelen tot een stukje subsidie voor de werkgever. Met goede wil en wat aanpassingen zijn heel veel praktische problemen gewoon op te lossen. Ik zie vooralsnog dus ook geen enkele aanleiding om niet verder te gaan met Peter.’